Bez tytułu

Są Lekarze, którzy traktują Dziecko jak Człowieka. Dziecko z niepełnosprawnością także.
Witają się , gdy wchodzi lub wjeżdża do gabinetu. Pytają jak się czuje, nawet jeśli nie potrafi słowami lub wcale odpowiedzieć. Nie mówią o Dziecku w jego obecności, jakby Go nie było. Podczas badania, tłumaczą Dziecku, co będą robili. Chwalą za cierpliwość czy odwagę.
Żegnają się podając rękę, klepiąc po ramieniu, machając, mówiąc do Dziecka – „do widzenia” lub „do zobaczenia”. Czasami nawet życzą wszystkiego dobrego lub powrotu do zdrowia.
Życzę sobie, aby każdy potrafił w Człowieku, dostrzec Człowieka.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Co u Madzi i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.